De warmte van zonnige dagen, kleine avonturen en heerlijk genieten ligt nog vers in mijn geheugen. Tezelfdertijd blik ik met trots en voldoening terug op vele uren zwoegen. De trap en traphal kregen een make-over en blinken in hun vel, al helemaal met de antislip laag. Daarnaast kwam er een bijzondere vraag: of ik een sessie kon bieden aan iemand die minder mobiel is en die - nieuw geschilderd of niet - de trappen niet op kan. De vraag maakte iets in mij wakker en ik besloot om een pop-up praktijkruimte te creëren. Ik kocht een nieuwe kachel, zocht zeteltjes en andere materialen om er een warm nest van te maken. Intussen groeide het idee voorbij deze eenmalige vraag en borrelen er volop plannen in mijn hoofd voor deze ruimte. Rustig Ruth, alles op zijn tijd. Ik houd jullie op de hoogte, maar ik geef alvast een glimp van de ruimte. Wat denken jullie?

We werken in De Propere Fanfare aan ons personage en kregen de opdracht om te bedenken welk dier het best bij ons personage past. Ik heb zelf al wat ideetjes… maar ik ben heel benieuwd: welk dier zouden jullie aan mij koppelen? En waarom

Het plan: een antisliplaag op de trap. Maar… de verf bleek niet meer optimaal. Dus: trap herschilderen. Maar… als we dan toch bezig waren, konden we evengoed de muren en plafond aanpakken (dan mochten die verfspatjes gewoon vallen ). En zo groeide een klein klusje uit tot een totaalrenovatie van trap én hal. Voilà, nu weten jullie hoe ik mijn zomer heb doorgebracht. Grondig werk, maar wát een verschil! Kom gerust eens op kousevoeten testen.

Voor de eerste keer padel gespeeld… en ja hoor, ik smeet me voluit achter een bal aan, alleen zonder de souplesse en elegantie van Kim Clijsters. Het resultaat zie je op de foto . Maar dat ben ik nu eenmaal: er helemaal voor gaan. In het spel, in het leven, en in mijn praktijk. #voluit #eersteKeerPadel #metHartEnZiel

Met 135 op stap voor een dikke week samenleven, samen spelen, samen vieren. Het was magisch. Intens. Repetities, optredens, keihard plezier maken. Vriendschap. Verbinding. Tranen van ontroering. Met elkaar. Met het publiek. Met het leven. Wat een geluk dat ik daar deel van mag zijn. Aanraken, raken, geraakt worden, of het nu met muziek is, met een massage, een blik, aanwezigheid, een zachte hand of een speels gebaar. Helemaal opgeladen deze zomer om mijn vuur te laten branden. En mijn (Veer en) Vlam door te geven en er terug in te vliegen! Welkom om een afspraak in te plannen.

In onze woongemeenschap hebben we veel aandacht voor kleine attenties: Een vers geplukt boeketje op tafel recht uit de tuin Een warme kom soep aan je deur. Een vrolijke spreuk in het composttoilet. Zó fijn, al die kleine signalen die zeggen: ik zie jou, ik denk aan jou. Maar sommige attenties… zijn wat minder welkom. Zoals deze. Ik liet de deur open en struikelde bij het opstaan haast over deze 2 lieverds. (Dankjewel poezen, denk ik?) Want ja, attenties zijn het mooist als ze afgestemd zijn op de ontvanger. Niet iedereen wordt blij van halfopgegeten muizen als ochtendverrassing. En tegelijk: het ís liefde. Rauw, oprecht, een beetje onhandig misschien. Maar bedoeld als geschenk (denk ik toch). En ergens raakt dat me ook. Welk onafgestemd cadeautje kreeg jij al eens?