Heerlijke review na een 𝟰𝗵𝗮𝗻𝗱𝗲𝗻𝘁𝗮𝗻𝘁𝗿𝗮𝗺𝗮𝘀𝘀𝗮𝗴𝗲: "Bij aankomst werd ik door de twee prachtige dames, Ruth en haar collega, op zeer rustige en mooie manier ontvangen. Voor aanvang van de 4 handen tantrische massage werd er door Ruth op een open rustgevende manier gecommuniceerd over het verloop van de massage en over de nodige afspraken. Hierbij was ook veel aandacht voor eigen wensen, grenzen en noden. Ik voelde de energie van beiden door mijn lichaam stromen. De rust die Ruth en haar collega uitstraalde en de tintelende, magische aanrakingen die mijn energie deden stromen lieten me bij momenten zweven en loslaten, wat voor mij niet zo evident is. De verbinding die werd gemaakt kwam mooi, warm en diep binnen. Het werd voor mij een zeer mooie, diep ontspannende intense reis en ervaring die ik dagen nadien nog voel en meedraag. Bedankt lieve dames! Ik kom zeker terug!" Mogen wij ook jou verwelkomen?

Schaamte. Ik voelde tot ver in mijn twintiger jaren schaamte over mijn lichaam. Ik schaamde me over mijn lichaam – en nog meer over het feit dát ik me schaamde. Schaamte om de schaamte. Ken je dat gevoel? Je schaamt je, dan schaam je je daarover, en misschien schaam je je dan weer over je schaamte over je schaamte... Je komt in een innerlijke loop terecht. Een schaamtespiraal. Zo had ik veel schaamte over mijn lichaamsbeharing op mijn benen. Het voelde zo ‘mannelijk’. Zeker als ik vergeleek met de gladde vrouwenbenen van mijn vriendinnen. Maar dus, naast de schaamte die ik voelde over mijn haartjes, was de schaamte over de schaamte veel zwaarder om te dragen. Ik walgde van mezelf, dat ik, in een wereld waarin zoveel mensen worstelen met oorlog, honger, armoede en ongeneselijke ziektes ik me druk maakte over haartjes. Echt? Belachelijk toch! En net die schaamte om de schaamte zorgde ervoor dat ik er met niemand over durfde spreken. Vrienden kenden me als schaamteloos, iemand die zoveel

Ik had beloofd iets te delen over schaamte maar daar fietste iets tussen. Mijn foto voor de Dag van het Naakt Tuinieren werd door Facebook verwijderd. Zelfs met een vlinder op mijn kont bleek mijn planten bewateren aanstootgevend. Ik vergrootte de vlinder vergroot, maar die werd opnieuw geband wegens obsceniteit. Ik had misschien beter een olifant genomen. Gelukkig kon de laatste versie, na weerwoord te geven aan Facebook, wel blijven. Maar eerlijk? Ik werd er wat verdrietig van. Je scrolt zonder problemen voorbij geweld, oorlog, fake news, haat, racisme en seksisme — maar de achterkant (met bedekkende vlinder) van een blije, blote tuinier? Dat is blijkbaar de grens. In een wereld waarin er zoveel schaamte rust op ons lichaam, is het niet evident om helemaal thuis te komen in ons lichaam en er vrij en speels mee te zijn. Met Veer & Vlam wil ik dat mee doorbreken. Omdat een lijf niet obsceen is. Omdat kwetsbaarheid geen bedreiging is. Omdat vrijheid ook in je vel mag beginnen. #dagvann

Planten blij! Ik blij! En de haan zag dat het goed was! Blootgewoon. Dag van het naakt tuinieren. #naakttuinieren #vrijheid En in mijn volgende post deel ik over schaamte over mijn lichaam en de lange weg die ik daarin aflegde.

We zijn momenteel in de vastenperiode, een tijd van bezinning en zuivering voor miljoenen christenen en moslims. Dit proces raakt niet alleen het lichaam, maar ook de geest en het hart. In Tantra draait alles om bewustzijn en aanwezigheid – en vasten kan een krachtige manier zijn om dat te verdiepen. De voorbije maan(d) haalde ik de mosterd bij zowel het Christendom en de Islam. Ik dronk geen koffie, minimaliseerde suiker, en at –op 3 dagen na- ook niet tussen zonsopgang en zonsondergang. Door die combinatie bleef ik bij de essentie van vasten, zonder overdaad. Het bracht me • 𝗱𝗶𝗲𝗽 𝗴𝗲𝗻𝗶𝗲𝘁𝗲𝗻. Die eerste hap in de voorbije maand was vaak magisch. Ik vertraagde, proefde intenser en kauwde bewuster. • 𝗱𝗮𝗻𝗸𝗯𝗮𝗮𝗿𝗵𝗲𝗶𝗱voor de overvloed in mijn leven en 𝗺𝗲𝗱𝗲𝗱𝗼𝗴𝗲𝗻 met wie het met minder moet doen. Want de honger bracht me vermoeidheid en koude en mijn brein werkte minder helder. • meer in contact met mijn 𝗲𝗺𝗼𝘁𝗶𝗲𝘀. Gevoelens die normaal door eten (of snoepen

De missionarishouding? Niets voor padden en kikkers! Zij kiezen voor de amplexus: het mannetje klampt zich stevig vast aan het vrouwtje en laat niet meer los… soms uren of zelfs dagen niet! En zo mag mevrouw Pad haar meneertje overal mee naartoe slepen. Romantisch? Of gewoon lekker makkelijk? Wat denk jij? Lijkt het je wat?