Gisteren nam ik ruimte voor rust en stilte om stil te staan bij Martin die 4 jaar geleden overleed.
Een dag voor warme herinneringen, verdriet en gemis. Het afscheid leeft nog steeds in mij, en ik denk met warmte terug aan hoe we zonnebloemzaadjes meegaven om Martin te eren en te laten verder groeien.
Hoe pakkend, en diep ontroerd dat net gisteren een kaartje in de bus zit van een nieuwe cliรซnt metโฆ zonnebloemen:
๐๐ข๐จ ๐๐ถ๐ต๐ฉ, ๐ช๐ฌ ๐ฃ๐ฆ๐ฏ ๐ฏ๐ฐ๐จ ๐ข๐ข๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ฏ๐ข๐จ๐ฆ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต๐ฆ๐ฏ! ๐๐ฆ๐ณ๐ด๐ต ๐ฆ๐ฆ๐ฏ ๐ข๐ข๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ๐ข๐ฎ๐ฆ โ ๐ฐ๐ฑ๐ฆ๐ฏ - ๐ฌ๐ฆ๐ฏ๐ฏ๐ช๐ด๐ฎ๐ข๐ฌ๐ช๐ฏ๐จ ๐ฆ๐ฏ ๐ฅ๐ข๐ฏ ๐ท๐ฐ๐ญ๐ฐ๐ฑ ๐จ๐ฆ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต๐ฆ๐ฏ. ๐ก๐ฐ๐ท๐ฆ๐ฆ๐ญ ๐ป๐ข๐ค๐ฉ๐ต๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ, ๐ต๐ฆ๐ฅ๐ฆ๐ณ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ, ๐ฆ๐ฏ ๐ฐ๐ฏ๐ต๐ท๐ข๐ฏ๐จ๐ฆ๐ฏ, ๐ป๐ฐ๐ท๐ฆ๐ฆ๐ญ โ๐ฆ๐ช๐ฏ๐ฅ๐ฆ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌโ ๐ญ๐ฐ๐ด๐จ๐ฆ๐ฌ๐ฐ๐ฎ๐ฆ๐ฏ, ๐ฉ๐ฆ๐ฆ๐ณ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ ๐ฆ๐ฏ ๐ฃ๐ฆ๐จ๐ฆ๐ฆ๐ณ๐ญ๐ช๐ซ๐ฌ, ๐ช๐ฏ๐ต๐ฆ๐ฏ๐ด, ๐ช๐ฏ๐ต๐ช๐ฆ๐ฎ ๐จ๐ฆ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต๐ฆ๐ฏ ๐ฆ๐ฏ ๐ท๐ข๐ด๐ต๐ฉ๐ฐ๐ถ๐ฅ๐ฆ๐ฏ. ๐๐ฆ ๐ธ๐ข๐ด ๐ฆ๐ณ ๐ท๐ฐ๐ญ๐ญ๐ฆ๐ฅ๐ช๐จ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ฎ๐ช๐ซ. ๐๐ข๐ฏ๐ฌ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ข๐ญ ๐ซ๐ฆ ๐ข๐ข๐ฏ๐ฅ๐ข๐ค๐ฉ๐ต, ๐ฑ๐ณ๐ช๐ฏ๐ด๐ฆ๐ด ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ต๐ฆ๐ฅ๐ฆ๐ณ๐ฉ๐ฆ๐ช๐ฅ. ๐๐ฏ๐ถ๐ง๐ง๐ฆ๐ญ!

