Oh jee, ik was zo goed bezig…
Dacht ik….
Toen een vriendinnetje start-to-run voorstelde, sprong ik meteen mee op de kar.
Flink het schema volgen. Check
Maar, de rustdagen? Die sloeg ik over.
Want he, het ging zo goed
en het mocht vooruit gaan toch?
Resultaat? Na 7 sportieve dagen een venijnig pijntje.
En de heldere boodschap van mijn lijf:
tijd voor rust en ontspanning.
Vertragen als vorm van zorg, niet als noodrem.
Dat is precies de plek waar ik anderen – en mezelf - ook naartoe begeleid.
Die plek waar je kan vertragen, voelen en weer zakken in je lijf.
Zonder moeten. Zonder prestatie.
Gewoon zijn.
Welkom!